Zeynep Demir Kahraman
@ZDogk
"Okumadığın gün karanliktasin."
Nuri Pakdil
566 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Birinin ölümü duyulup ilk şaşkınlık geçtikten sonra insanlar, kendi bedenlerine bulaşan ölüm kokusundan kurtulmak için uğraşıyorlardı. Aglıyorlardı ve böylece ölümün kokusu dağılıp gidiyordu. Ondan sonra da var güçleriyle temizliğe girişiyorlardı. Sanki ölüm, kirdi pastı da evlerinden söküp atmaya çalışıyorlardı. Bütün bunları bilmeden yapıyorlardı. Böylece yaşama gücünü yeniden kendilerinde buluyorlardı.
İnsan kendine yaklaştıkça yanar, ben kül olmayı göze alarak dokundum kendime. İlk adım zordu ve can yakıyordu kabul; her gün bir adım daha, bir adım daha yavaş ve sakince... Sonra bu rutine alıştım bir de baktım ki kendimi baştan sona ezberlemişim, elimde kocaman bir çubuk, ayağımın altında kıldan ince bir ip yürüyorum.
Dipsiz bir kuyudan su çekmeye benziyordu onlar arasında yaşamak, bir damla su için binlerce alkış bekliyorsun ama nafile! Bu yüzden öylece hiçbir şey yapmadan durmak, işe yaramaz olmak daha kolaydı. Çünkü bu halim onlara en sevdikleri şeyi veriyordu; sonsuz öğüt verme ritüeli. Bizim insanımız akıl vermeyi pek seviyordu ben de onları sevdikleri bu spordan asla mahrum bırakmıyordum. Beni gördükleri her yerde uzun nutuklar çekmeye hazırlanıyor ancak dinlemediğim fark ettiklerinde öfkelenip, senden adam olamaz kabilinden laflar ederek yanımdan uzaklasiyorlardı. Günah ya da sevapların işlemediği hayatımda yalnızca yapamadıklarım vardı elimde ve durmadan gözüme sokuyorlardı. Oysa günah da sevap da insanın yapıp ettikleri karşılığında yazılıyordu. Benim defterim boştu, doldurmaliydim onu.
Reklam