Mavibiri
@ZZelisss
Hayata tutunmaya çalışan bir gazetecinin binbir güçlükle yasaklı bir siyasi mahkum ile yaptığı röportajın çok çarpıcı bir hikayeye dönüşmesiyle başlıyor... Birbirine düşman görünen ama aslında bir kardeşten öte olan iki arkadaşın yıllar sonra acı karşılaşması...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Altıncı Koğuş, küçük bir kasabadaki akıl hastanesinde akıl hastalarının kaldığı koğuşlardan birisidir. Burada kalan İvan Dimitriç koğuşta maruz kaldığı adaletsizlikten, insan onuruna yakışmayan kötü koşullardan şikayetçi olmaktadır. Fakat Doktor Andrey Yefimıç bütün bunları görmezden gelmekte, kılını dahi kıpırdatmamaktadır. Hatta Altıncı Koğuş’a uğramamakta, koğuşun işlerini daha çok diğer görevlilere bırakmaktadır.
Altıncı Koğuş’ta İvan Dimitriç adlı kişi bulunsa da o, klasik bir akıl hastasından ziyade kendi kendini delirtmiş bir kişidir. Yani bir nevi akıllı deli tabir edilebilir. Üst düzey bir aileden gelir. Bilgili, donanımlıdır.
Bir zaman sonra doktor, altıncı Koğuş’a gelir ve İvan ile sohbete başlar. Bu sayede İvan’ın aslında çok kültürlü ve akıllı birisi olduğunu fark eder. İkili derin sohbetlere dalar ve sık sık sohbet etmeye başlarlar. İvan sayesinde adeta doktorun gözü açılmıştır. Doktor artık hayatı sorgulamaya başlar.
Mudi Mahmudi aslen İranlı olup Amerika'da doktorluk yapmaktadır . Betty ile hasta doktor ilişkisi kısa zamanda evlilikle sonuçlanır .Kızları Mehtap'ın doğumuyla iyi bir eş iyi bir babadır.Mutluluk uzun sürmez kendi ülkesindeki siyasi olaylara kayıtsız kalamaz Amerika'da yapmakta olduğu doktor kimliğini fazlasıyla etkiler hatta meslekten men edilir .Ülkesine dönmeye karar verir .Bu plandan habersiz olan Betty Mudi'nin İran'a iki haftalık tatil teklifine evet der . İran'a gitmeyi kızının bir gün babasının ülkesine gitme arzusuna engel olmak için kabul eder . İşte bundan sonrası Betty ve kızı için büyük bir eseret başlar.Gittiği ülkeden geri dönüşü yoktur .iki seçeneği vardır ya kızını bu sevmediği ülkede babasıyla bırakıp çok sevdiği ülkesi Amerikaya gidecek ya da kızıyla birlikte bir kaçış planı yapıcak ki bu son seçenek tek umudu " İradenin olduğu yerde çaba tükenmez " diyen Betty'nin evladı için nelere göğüs gerdiğini içiniz acıyarak okuyorsunuz .Bir anne çocuğu için canını feda eder .Bir anne çocuğu için her tür zorluğa katlanır.
Sevdalinka, Ayşe Kulin'in belgesel nitelikli bir romandır. Boşnakların tarihteki rolü, Bosna Savaşı ve öncesinde gelişen olaylar kronolojik bir sıra takip edilmeksizin roman kurgusu içinde anlatılmaktadır.
Roman kahramanı, Nimeta, bir inşaat mühendisi ile evli ve iki çocuk annesidir. Bosna Televizyonu'nda haber görevlisi olarak çalışmaktadır. Mesleği gereği, Bosna Savaşının başlamasına kadar ülke içinde meydana gelen olayları yerinde gözlemler. Bu görevlerden birinde Zagreb'de çalışan gazeteci Stefan ile tanışır. Kısa zamanda ilişkileri aşka dönüşür. Nimeta , ailesi ve Stefan arasında bir tercih yapma zorunluluğu karşısında kendi içinde psikolojik bir savaş vermektedir. Aynı günlerde ülke içerisinde de mevcut düzen yavaş yavaş bozulmakta , Yugoslavya Federasyonu muhtemel bir iç savaşa doğru ilerlemektedir. Daha net bir ifade ile , Sırbistan , "Büyük Sırbistan" arzusuyla federasyonu sonu meçhul lakin muhakkak kan ve acı dolu bir savaşa ; faturasını Boşnaklar'ın çok ağır ödeyeceği kanlı bir savaşa sürüklemektedir.
Savaş sırasında Bosna'da yaşananlar olaylar göz göre göre yapılan bir soykırımın apaçık delilleri ve medeniyetin temsilcisi olan Avrupanın gerçek yüzünü tüm dünyaya bir kez daha göstermesidir. Kitapta yapılan birkaç tasvirde hissedilenler şöyle anlatılmaktadır;
Postane binasının yanı sıra Milli Tiyatro,Hukuk Fakültesi ve civardaki binalar da yanıyor, yeni patlamalarla bu ateş dansına eşlik ediyorlardı. Rüzgarda uçuşan kızıl saçlar gibi savrulan alevleriyle har har yanıyorlardı.Yandıkça, kırmızı bir fona çizilmiş, simsiyah iskeletlere dönüşüyorlardı.
Nimeta, taş kesilmiş, geçmişini seyrediyordu alazların ötesinde. Çocuklugu, gençligi, anıları, sevinçleri, kederleri incelip uzayarak, bükülerek alevlerin arasında göğe yükseliyor, Saraybosna külleriyle birlikte
“Gecelerim, çarpan kocaman bir yürek gibi. Gecelerim aysız; pencereden süzülen gri ışığa gözünü kırpmadan bakıyor. Gecelerim ağlıyor, yastığım nemli ve soğuk. Gecelerim beni yokluğuna itiyor; seni arıyorum, yanımdaki dev bedenini, soluğunu, kokunu arıyorum. Neredesin? Bedenim, şu sakat külçe, senin sıcaklığında bir an kendini unutmak istiyor. Gecelerim paçavraya dönmüş bir yürek. Gecelerim beni aşkla tutuşturuyor, ama senin eksikliğini çektiğini biliyor ve bu gerçek karanlıkta bir bıçak gibi parlıyor. Gecelerim sana uçabilmek, seni uykunda sarmalayıp bana getirebilmek için kanatları olsun istiyor. Ama gecelerim her türlü deliliğin yasak olduğunu ve düzensizlik yarattığını biliyor. Gecelerim senin ve benim hazza eriştiğimizi görmek için röntgencilik yapmak istiyor, ama bedenim birkaç sokağın ya da adi bir coğrafyanın bizi ayırdığını anlayamıyor…”
