İlahi!
Ne zaman kalbim bir şeye bağlandıysa sen onu benden aldın ta ki , bütün bağlardan azad olayım. Ne zaman bir yerde huzur bulup rahatlasam, beni oradan sürgün edip avare edersin ta ki rahatlık yüzü görmeyeyim ve sükuneti adet edinmeyeyim.
Yanan kalbim ve serkeş ruhum rahatlık bahçesine alışıp katılaşmasın ve kararmasın .
İlahi!
Sevincin ve zaferin zirvesindeyken gözyaşı döktüm ve hüzne boğuldum. Hüzünde ve yenilgide mutluluğu hissettim. Lezzetin doruğunda gamlı ve kederliydim.Tehlikenin tam ortasında ise rahat ve mutmain ...
Mutluluk semasinda ızdıraplı ve dertli , hüznün ortasında ise gülümsedim... Sevincin doruğunda da ağladım. Maddi zenginliğin zirvesinde ise fakir idim. Gurur ve kibrin doruğunda ayaklar altında ki toprak ,tevazünün zirvesinde ise insanların en yücesi idim.