Biri der ki, "Ama zihnin de kendine özgü hazları olacaktır."Olsun bakalım, şatafat ile hazların yargıcı Sıfatıyla insanda bulunsun. Kendini duyuların aldığı hazlarla doldursun, sonra geçmişe baksın ve tükenen hazları hatırlasın, önceki hazlarla mest olsun ve hazları arzuyla beklesin, beklentilerini tartsın ve beden o an çaresizce uzanırken, geleceğe matuf düşüncelerini paylaşsın. Zihin bu haldeyken bana daha zavallı görünecek, zira iyi şeyler yerine kötü şeyleri tercih etmek deliliktir. Sağlıklı olmayan mutlu değildir, kendisi için en iyisi olan şeyler yerine zararlı olan şeylerin peşinde koşan biri de sağlıklı değildir. Dolayısıyla yargısı doğru olan mutludur, her ne olursa olsun, mevcut durumda başına gelen şeylerden memnun olan, kendi koşullarına uyum sağlayan ve yine koşullarının yarattığı her durumda aklın rehberlik ettiği insan mutludur.