İrem
@Zamandoluyor
UZUN BEKLEYİŞ
Dino Buzzati
1906 yılında İtalya'da doğmuş ve orada yaşamıştır.
1940 yılında ikinci dünya savaşı zamanında Tatar Çölü kitabını yazmıştır.
(İncelemenin içinde bazı sorular bulunmaktadır. Ben kendi cevaplarımı veriyorum ve tabiki bu tartışılmaya açık cevaplardır. Sizde kendiniz cevaplandırabilirsiniz.)
Kitap Drogo adlı bir askerin Tatar çölünün ortasında bulunan kaleye göreve gitmesiyle başlıyor. Drogo her ne kadar direkt geri dönme umuduyla gitse de orada mesleği için 4 ay kalmıştır. Peki neden bu 4 ayın sonunda geri dönmedi?
Evet, ilk sorumuz bu.
Bence bir yaşam amacı buldu diyebiliriz. Çünkü Drogo'nun şehirde olması durumunda hayatı çok monoton olacaktı ve o bunu istemedi. Ama sonlara doğru dönmemesinin sebeplerinden biri de boşa beklemiş olmamak.
Hepimiz öyle değil miyiz? bir şeyleri bekledikten sonra beklemeyi bırakmayız çünkü boşa beklemiş olmak istemeyiz.
Benim cevabım kitabın içinde bir durum yüzünden çürütülebilir durumda çünkü kitapta bir bölümde kaledeki asker sayısı azaltılmak istendiğinde tüm askerler birbirinin arkasından iş çevirip dönmeye çalıştı. O zaman Drogo kalmak istemiyor muydu? Tartışılır.
İkinci sorumuz; kitapta geçen kale, çöl ve pelerin neleri simgeliyor?
Bence çöl uçsuz bucaksız bekleyişi,
pelerin umutları ve mevkiyi,
kale ise insanın zihnindeki duvarları simgeliyor.
Hatırlar mısınız bilmem ama kitapta ilk defa Tatarlılar geliyor diyen bir asker vardı. Dürbünüyle gördüğünü söylüyordu ve bu tüm kale içinde karmaşaya sebep olmuştu. Bu olaydan sonra yetkililer kaledeki tüm dürbün ve teleskopları toplatmıştı. Ve asker fikrini savunmaktan korkup bırakmıştı.
Peki yetkililer neden yasakladılar?
Cevabı belli gerçekleri görmekten korktular o yüzden erteleyebildikleri kadar ertelediler.
Peki asker niye savunmadı kendini?
İşte ben bu askeri kitapta
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yardım etmek bir görevdir
Stefan Zweig'ın bir çok kitabını okumuşum biriyim. Her ne kadar güzel bulsam da kitabı öbürlerine nazaran çok basit ve tahmin edilebilir buldum. Normalde Stefan'ın kitaplarında sonunu daha çok tahmin edemem buna rağmen bu kitabın sonunu çok rahat tahmin ettim.
Kişiye göre yarım veya bir saat içinde okunabilecek çerezlik bir kitaptı.
Ama bunun yerine "Mecburiyet" kitabını tavsiye ederim.
Yine de okumak size kalmış kitapla kalın dostlar.
Kitabı okumamın sebebi o kadar övülmesiydi. Ben de maddem bu kadar övülüyor güzel bir kitaptır mahrum kalmayayım diye okudum. Kitapta bir yerden sonra içine girip Anne artık sus demek istedim. Marilla yine bana nazaran sabırlı çıktı.
Bazen Anne'nin konuşmaları çok uzasa da verdiği dersler gerçekten çok hoştu.
Bu kitabı okuyana kadar kumar nedir doğru düzgün bilmiyordum.
Şuan sorsalar rus ruletini anlatabilecek hatta akıl verebilecek kapasitedeyim.
Kitap 25 yayıneviyle yaptığı anlaşma için hızlıca yazılmış belki de daha fazla süresi olsa daha güzel bir kitap çıkabilirdi ortaya.
İvanoviç'in Polina'ya olan bağımlılığı çok sinirimi bozan durumdu bir yerden sonra çekilmez oluyordu.
Evet, bana göre İcanoviç Polina'ya karşı bir bağımlılık hissediyor sevgi değil.
Açıkçası Dostoyevski'nin diğer kitaplarına nazaran o kadar beğendiğim söylenemez ama gerek toplumsal gerekte bireysel sorunlar üzerinde bilgi sahibi olmamızı sağladı.
Biri felsefe mi dedi?
Nasıl bitireceğimi düşünürken, ikinci kitabı var mı diye ararken buldum kendimi.
Ben milli eğitimde çalışsaydım muhtemelen bu kitabı 10.sınıf felsefe ders kitabı diye okuturdum. Derste işlediğim her konuyu hatta daha fazlasını ayrıntılı, örnekli bir şekilde anlatıyor kitap. En önemlisi Hilde'yi kitaba koyarak bir akıcılık getirdi eğer olmasaydı büyük ihtimalle sıkılıp bırakırdım.
Kitabı her ne kadar kısa sürede bitirsem de hatalı olduğumun farkındayım bu kitabı sınava yetiştirmem gerekmese 1 ayıma yayar derinlemesine okurdum.
Kitaba yeniden başlayacağım bu sefer not alarak araştırma yaparak. O zaman tekrardan gelip incelememi yenileyeceğim den emin olabilirsiniz.
Kitabın nelerden bahsettiğine değinmek istiyorum tabi sizde okumak isterseniz.
Kitap başta geçmişten bugünümüze kadar var olan çağları o çağlarda yaşamış olan ünlü filozoflardan bahsetmektedir.
(Demokritos, Sokrates, Atina, Platon, Aristoteles, Spinoza...)
Filozoflardan bahsetmek derken öylesine söyleyip geçmeyi kastetmiyorum savunduğu görüşleri ve cevap bulmayı amaçladığı soruları içerdiğini kastediyorum.
Her çağda olduğu gibi sorunlar ve bu sorunlara çözüm aramakta olan kişiler vardır. Bunlar tavşanın tüylerinin üstüne doğru çıkanlardır, bunun yanında sorunları görmezden gelip tavşanın tüylerinin derinliklerinde yatanlar vardır.
Yanlış ya da doğru (kime göre neye göre) kitapta geçen filozofların sorulara verdikleri yanıtları okuyoruz.
Kitapta hala süren sorunlardan biri dikkatimi çok çekti ve birçok yerde geçiyordu zaten.
Kadın ve erkek eşit midir, başka bir deyişle ikisininde akıl yönünden eşit midir?
Filozoflarımızın bu soruya verdiği cevaplardan bir kaçını söyleyeceğim size.
Platon
" Platon erkekler kadar kadınların da devleti yönetebileceğini düşünüyordu. Çünkü yöneticilerin şehir devletini akla