Zamazengi
@Zamazengii
Lisans
96 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazan etrafımızda o kadar esrarlı bir hâdise olur ki ince teferuatına kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz;
ruhumuzun içinde ikinci bir ruh herşeyi anlar, fakat bize anlatmaz, böyle korkunç işaretlerle bizi muammanın derinliklerine atar ve boğar.
Büyük bir hastalık geçirmeyenler, herşeyi anladıklarını iddia edemezler.
“İki hasta kadar birbirine yakın hiç kimse yoktur.
Terkibi ve muvazenesi bozulmuş ruhlar ki hayırda ve şerde hep ifratlara giderler. Daima bir rakkas hareketi yapan iradeleri -Bahri'nin zelzelede iki tarafa sallanan duvar hayali gibi- tezatlar arasında gidip gelir, "Bulanık ve istikrarsız" demedin mi? İşte bütün mesele: İstikrar.
Çünkü bu adam aç kalmaktan korkmasa ne kuvvetliye karşı dalkavuk, ne de acize karşı küstah olur, değil mi?
Terkibi ve muvazenesi bozulmuş ruhlar ki hayırda ve şerde hep ifratlara giderler. Daima bir rakkas hareketi yapan iradeleri -Bahri'nin zelzelede iki tarafa sallanan duvar hayali gibi- tezatlar arasında gidip gelir, "Bulanık ve istikrarsız" demedin mi? İşte bütün mesele: İstikrar.
Bizim aşklarımız tam sevgi olamadığı için, manilere rastladığı için, taşlara çarpan su gibi kabarıyor, sıçrıyor, dağılıyor, gideceği yere rahat gidemiyor. Bütün tereddüt lerimiz, şüphelerimiz, korkularımız, itimatsızlıklarımız, küçük görüşlerimiz, kendimize güvenemeyişlerimiz, iç çekişmelerimiz, öfkelerimiz, isyanlarımız, hepsi, hepsi, aşkımızın tam aşk olamamasından, yolunu bulamamıyor
Ne zaman uçacağını bilmeyen bir kuşa benziyorum; aklım ve mantığım, topal bir kahya gibi, gayriiradi hareketlerimin peşinden koşuyor; işte bak, bütün bunları da şimdi, yani iş işten geçtikten sonra, istifa ettikten sonra düşünüyorum. Daha evvel düşünseydim belki bu hareketimi biraz tehir ederdim. Müsait vaziyederin yardımını beklerdim; müdür hiç zannettiğim gibi aleyhimde sabit ve kati bir karar vermiş görünmedi. Korku ile tehlikeye doğru koştum, yani gene erken uçtum, başımın nereye çarpacağını bilemiyorum."
bir anın muvazenesizliği...
Yalnız bir şey öğrendim ki, pedagoji diye bir ilim yoktur. İnsan ruhunu insiyak ve temayül dilimlerine ayıran kaba bir tahlil ki deruni hayatın külçelerinden bihaber. Halbuki çocuğu da, büyüğü de, bu külçeler idare ediyor. Hiçbir temayül, hiçbir kuvvet, kabiliyet, meleke, fakülte, hiçbiri tek başına amil değil. Bunu Darülmuallim de iken bilseydim. Satı Beyin yüzüne "Ahmak pedagog!" diye bağırırdım.
Çünkü Celal pedagoji bilmeden, bir şey biliyor: Hayatın külçe halinde, adı bile konmamış bir sürü girift temayüllerle idare edildiğini biliyor, kitaba bakmadan bunları seziyor. Belki müdürün hakkı var ben sadece bir nazariyeciyim.