Ama bir kere kırılmıştım.Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık,adeta bütün insanlığa dağılımıştı çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Belki şu an hayatımda yoksun ama ben hâlâ birşeyleri sana anlatacakmış gibi biriktiriyorum. güçsüzlüğünü hiç bir zaman belli etme dedin diye gözyaşlarımı saklıyorum.simdi yanımda olsaydın ne kadar mutlu olurduk diye düşünüyorum.ama artık yoksun ve hiçbir zamanda geri dönemiyeceksin...senin sevineceğin birşeyi sana anlatamamak,her istediğimde yanına koşa koşa gelememek, üzgün olduğumda sana anlatamamak sen gülümsediğinde göz bebeklerinin parladığını görememek,berber sohbet edip,dizinde uyuya kalamamak , kısacası artık beraber olamamak,beni her geçen saniye daha çok yıpratıyor Yusuf'um..
O zamanlar hâlâ bir umudum vardı. Bedeli karşılığında mutlu olabileceğimi düşünüyordum. Ancak büyüdüm artık. Dünyayı versem Tanrı'ya damlasını vermez bana mutluluğun..