Leylim Leylim
Şair-i Maderzat.
Diyarbekir Çocuğu.
Fakirin, emekçinin sesi.
Leyla'nın prangası Ahmed Arif!
Nice güzel sıfatları adının önüne getiririm de yine her güzel sıfat; adının, sevdanın, şairliğinin yanında kifayetsiz kalır. Anlatabildim mi canım?
● Gitmek, gözlerinde gitmek sürgüne.
Yatmak gözlerinde, yatmak zindanı... Gözlerin hani?
● Senin mecburun olmak beni hiç mi hiç küçültmüyor. Aksine yüceltiyorsun, insan ediyorsun, yaşatıyorsun...
● Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni.
● Seni tanımak, seni bir kerecik bile görmek; milyarlarca yıl yaşamaktan daha dolu, daha hazlı ve daha değerlidir.
● Benim için çok mühim olan; sana âşık olmak veya âşık olmadığımı bağırıp yırtınmak değildir. Aslolan seni kırmamak, üzmemek, kaybetmemektir.
● Ben senin mecburunum.
● Bir daha dünyaya gelsem aynı hayatı, daha bir ustaca ve korkusuz yaşarım. Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem!
● Tattığım, yaşadığım başka duyular, inançlar da var ama seninki gibi yüzde yüz, yüzde milyar kere milyar katkısız ve candan değil.
● İlk sen mağlup ettin beni.
● Benim her şiirimde varsın ve olacaksın. Ama dünyanın en dehşet şiiri bile "sen" olamaz.
● Sana mahkûm kalmak güzel. Gözlerinden öperim. N'olur yaz…
● Sen nasılsın canım? Elin, yüzün, havan bıraktığım gibi mi? Korkunç özlemişem seni.
● Korkunç azaptayım. Öylesine hülya, kutsal ve uzaksın ki... Allah kahretsin beni.
● Ne güzel şey; senden gayrısını takmamak, tanımamak.
● Seni tanımak ne yalçın bir kadermiş!
● Bilmiş, bilmişler sana nasıl yandığımı.
● Seni cehennemî bir hasretle öperim.
● Seni sevmek; ölümlere, zulümlere panzehirdir.
● Nemsin be? Sevgili, dost, yar, arkadaş… Hepsi.
● Sensiz tadı yok bu evrenimin.
● Hasretim yazına, hasretim yüzüne.
● Gözlerinden, gözlerinden öperim.
Ahh, eşi ve kayınvalidesi tarafından hayatı zelil edilen Mürşit Bey!
Duygularım ve düşüncelerim darmadağınık, paramparça; gözyaşlarım bu kez de Mürşit Bey için yanağımdan sessizce süzülüp düşmüştü.
Kitapta da vurgulandığı gibi, dünyada herkesin kendi kûfvuyla evlenmesi lazım; aksi takdirde pak tahayyüllerimizi, mütevazı benliğimizi, bu dünyanın maval menzillerinde gözü olmayıp da küçük bir köşeye huzurla tünemek isteyen insanların yaptığı en büyük kötülük şudur:
Kendilerine layık olmayan insanları hayatlarına almak ve bu dünyanın onların sayesinde güzelleşeceğini unutup, habis insanların cehenneminden kurtulmak için kendilerini pervasızca ölümün kollarına bırakmaktır.
Bu eser bize yine hakikâti en çıplak şekilde anlatıyor ki iyiler bu dünyada hiçbir zaman dürüstçe habis insanları yenemeyecek!
Evet, Mürşit Beyler; Meveddet Hanımlara ve Makbule Hanımlara karşı, düşmanla göğüs göğüse çarpıştıktan ve son kurşununu attıktan sonra yere serilen bir asker gibi mağlupsunuz!
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2025 48. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 30 Kasım 2025 13:08
Lakabı “Gülen Adam” olan bir insanın içi bu kadar derinden ağlar mı? Bunun en çarpıcı örneklerinden biri Sabahattin Ali’dir. Yaşadığı onca güçlüğe rağmen hâlâ eşi ve çocuğuyla ilgilenmesi elbette takdire şayandır. Derin bir yeis içinde eserlerini icra eden, sevdiği kadına kalbe dokunan mektuplar yazan, okuru buram buram aşkına şahit eden, her cümlesi âşığın, dertlinin dilinde pelesenk olmuş üstat Sabahattin Ali’ye elbette böyle bir baba ve eş profili yakışırdı.
Saygıyla,
sevgiyle,
rahmetle.
Bu kitabı okumadan önce bir paket peçete alın; çünkü gözyaşlarınız kitabın son sayfasına kadar sizlere eşlik edecek. Kitabın teması, kurgu üslubundan çok uzak, gerçekçi bir anlatımla evrensel bir meseleyi ele alıyor. Çok sade, çok dokunaklı ve çok içten bir anlatımla biz okuyucuları kitabın içine çekiyor; okuyucuyu bu temanın bir parçasıymış gibi hissettiriyor.
Bu yüzden Koray ve Feza ile ilgili hem empati yapıyor, hem üzülüyor hem de Koray’a istemsiz bir şekilde sitem ediyoruz. Okuyucular, Feza ve Koray için çok ağlayacaklar; çünkü Feza ve Koray’ın aşk çatısı menfaat üzerine değil, yalnızca aşka dayanıyordu: tertemiz bir aşk, bembeyaz bir aşk. Ne yazık ki Koray, yanlış teşhis konulan bir hastalığın pençesine düştüğünü anladığı anda acısını paylaşmak yerine, daha doğrusu Feza ile derman aramak yerine; Feza’sını, kendisini ve aşkını çok ama çok acı bir şekilde sonlandırdı. Kitapta da dediği gibi: “Hayatta her şeyin bir bedeli vardır.” Bu bedeli Koray en hazin şekilde ödedi. Sadece kendisine değil, arkasında gözü yaşlı, yarım kalmış bir kadın bıraktı. En masum olan ise, en az Feza kadar Mehmet’ti; çünkü Mehmet’in tek yanlışı bu aşk üçgeninin içinde olmak ve gönlünü kendisini sevmeyen bir kadına emanet etmekti.
Puan vermedi·430 syf.··
Beğendi
·2025 23. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 08 Ağustos 2025 10:33
Meryem ile Leyla’nın son derece trajik hayatı elbette okuyucuları yeis ve gözyaşı eşliğinde baş başa bırakacak! Okuyucu belki kendinden bir parça bir şeyler bulacak, belki Raşit gibi iblislerin tahakkümüne sebatle neden bu denli tahammül ettiklerine şiddetle öfkelenecek, belki de Orta Doğu’da kadın olmanın ne kadar ızdıraplı olduğunu iliklerine kadar hissedip Meryem ile Leyla’nın vakur, bir o kadar da zelil hayatlarına bir kez daha için için ağlayacaklar!
