Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanı, Türk edebiyatının en önemli postmodern eserlerinden biri olarak kabul edilir. Roman, bireyin toplumla ve kendisiyle olan çatışmasını derinlemesine işler. Başkarakter Turgut Özben, yakın arkadaşı Selim Işık’ın intiharı sonrasında onun hayatını ve varoluşunu anlamaya çalışırken, kendi içsel dünyasında da bir yolculuğa çıkar. Atay, modern toplumun dayattığı normlara uyum sağlayamayan, yalnız ve “tutunamayan” bireylerin hikayesini ironik bir dille anlatır. Eser, varoluşsal sorgulamalar ve derin karakter çözümlemeleriyle doludur.