Açlık çekerken aklına dünyanın dört bir yanında açıktan ölmek üzere olan binlerce insan gelmişti ama şimdi ziyafetten yeni kalkmışçasına toktu ve açlık çeken insanlar artık zihnini meşgul etmiyordu. Onları unutmuştu ve şimdi bir aşık olarak dünyadaki sayısız aşığı düşünüyordu.
Varsayalım, durup dururken "Makar Devuşkin'in Şiirleri" diye bir kitap çıktı gün ışığına! Ne derdiniz o zaman meleğim? Bunu nasıl karşılardınız, ne düşünürdünüz? Kendi adıma şöyle söyleyeyim canım, ben kitabım çıktıktan sonra kalkıp Neva Bulvarı'nda görünmeye cesaret edemezdim.Orada herkes birdenbire, "İşte bir edebiyat eseri sahibi ve şair Devuşkin geliyor, işte bu gelen Devuşkin'in ta kendisi!" dese ne yapardım! Örneğin, çizmelerimi ne yapardım o zaman?