Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben diye
.. O zaman sözcüleri birkaç cümle söyledi, sonra geri geri çekildiler; gerçekten de salondan çıkmadan önce hükümdara sırtını dönmek yasaktı. Tuhaf bir alışkanlık. Saygınlığına fazlasıyla düşkün bir hükümdar mı çıkarmıştı bu adeti? Yoksa aşırı kuşkucu bir ziyaretçi mi?
“Sanki her şey şimdi oluyormuş gibi görünse de, çocukluk isimli tiyatro oyunu defalarca kez farklı yer ve zamanlarda farklı kişilerle sahneye konulmaya devam eder.”