Zeliha Uymaz
@Zeliiissss
Okumak yalnızlıktır.
Kitaplar ve kediler :)Edebiyat & Roman
Hayat sonsuz ihtimaller, ve ihtimallerin sonucunda sonsuz yaşamdan ibarettir. Senin, benim, onun, hepimizin sonsuz yaşamı sonsuz olasılığını olduğunu bı düşünsenize? Paralel evren.. Ya gerçekse? "Yani sonuçta bilim söylüyor, değil mi? Bilimkurgu hastası bir fizikçinin, 'Hey, paralel evrenler süper. Onlarla ilgili bir teori oluşturmalıyız,' deyip ortaya attığı bir şey değil, diyor kitapta da. Bence de değil. Şu an yaşadığım bambaşka hayatlarım var. Pişmanlıklarınızı büyüttüğünüzde, seçmediğiniz seçenekteki hayatın çok daha kötü olmayacağını nereden biliyor ve bu kadar yoğun pişmanlık duyumsayabiliyorsunuz, bunu sorun kendinize. Bana tesadüf ötesi bir şekilde geldi kitap. Başladığım günün sabahında kedim ölmüştü. Tıpkı kitaptaki gibi gece dışarıya saldım ve sabah araba çarptığı için öldüğünü düşünüp kendimi suçladım. Kitabı bitirdiğimde, kedimi araba çarpmadığını, bilmediğim bir hastalığı olduğunu ve bu yüzden öldüğünü giderken gerçekten hissederek gidip görmemi istemediği için dışarıda öldüğünü anladım. Beni iyileştiren ve bu kadarı tesadüf olamaz dedirten muhteşem bir kitaptı. "Hayat" diye yazmış Sartre bir zamanlar, "umutsuzluğun öte yanında başlar." Cidden öyle, bazen dibi görmeden gökyüzünü fark edemezsin. :) Hayatla ölüm arasındaki kütüphanemizin sonsuz raflarından en güzel kitabı seçmemiz dileğiyle, keyifli okumalar..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Arthur SchopenhaurFelsefe
Merhablarr️
Dünyanın mutlu olmamız için yaratılmadığını, ve mutlu olmaya çalışmanın ne kadar anlamsız olduğunu düşünen karamsar, kendi iç dünyasına dönmüş bir filozofun kitabını elime aldığımda çok heyecanlı ve meraklıydım. Ancak bitirdikten sonra biraz buruğum diyebiliyorum. Başta eksik harfler, tekrar eden kelime ve cümleler sanırım hatalı çeviri ve yayın olduğunu gösteriyor, merak eder okumak isterseniz bu basımı tercih etmemenizi öneririm.
Gelelim içeriğe kitap dört ana bölümden oluşuyor; yazarlık üzerine, stil üzerine, okumak ve kitaplar üzerine ve son olarak düşünmek üzerine. 1.bölümde nası yazılar yazılmalı kimlerin kitapları okunmalı, nelere dikkat edilmeli bu soruların cevabını yazmış, hepimizin katıldığı bir düşünceyi ifade ediyor. "aslında sadece kağıtları doldurmak için yazan yazarlar okuyucuyu aldatmaktadır". Yazılacak konu gerçek tecrübelerin bilgi alanından gelen her şeyden yani, en geniş bağlamda kitaba katılmış olan tarihe, doğaya ait gerçeklerlerden gelmeli. Kitaba karekterini bu kazandırır, dese de başka bir kısımda bilim, tarih gibi kitapların yazarın kendi düşüncesini yansıtmadığını, yalnızca bilgi aktarımı sunduğunu bunların da bir değer taşımadığını söyleyerek aslında kendi içinde çelişmiş. Çeliştiği bir kaç örnek daha gözüme çarpsa da ondan daha önemli bir düşüncesini aktarmak istiyorum. "Konuştuğu şekilde yazmak da tam tersini yapmak kadar yanlış olan bir uygulamadır. Eğer memğnkğnse sadece işin özü dile getirilmesidir, küçük bir düşünceyi ortaya koyabilmek için fazlaca sözcük kullanımı her daim aleladeliğim mutlak bir ifadesidir. Gerçekleşen en güzel hali çıplak halidir ve ifadesi ne kadar sade olursa okuyucu üzerinde yaratılan etli de o denli derin olur. " bu düşüncesine katılmoyorum, bunun aslında doğru olmadığını gösteren en güzel
Merhabalar :) İncelemesi, anlatması çok zor bir kitap diyebileceğim bir kitapla karşı karşıyasınız. "Hikaye nerede başlıyor, gerçek nerede bitiyor?" kitapta geçen bu sözü son sayfaya geldiğinizde hikaye neydi gerçek ne diye afallayarak tekrar tekrar hatırlayacaksınız.
Başta ikiz iki kardeşten biri olan Ahmetin ücra bi kasabaya inzivaya çekilip, çevresinde konuştuğu sayılı insanlardan biri olan Arzu'nun öldürülmesini devamında gelen gazeteci ve aralarında muhabbeti anlatan akıcı bir roman gibi gelecek, ta ki hikayenin bitip gerçeğin başladığını öğrendiğinizde. Karakterlerin psikanalizini yapamam ama Ahmet bambaşka bir karakter, eminim şu ana kadar hiçbirimiz Ahmet tanımadı :)
Anlatıp spoiler vermek istemiyorum ama her önüme çıkan okura gözüm kapalı önereceğim bir roman. Keyifli okumalar :)
Uçurtmayı VurmasınlarEdebiyat
Annesinin cezası üzerine küçük yaşta koğuşta yaşamak zorunda kalan bir çocuğun, koğuştan tahliye olan sevdiği bir kıza yazdığı mektupları içeren bir kitap. Bir çocuğun ağzından yazılmış olması çok masumane bir hava katarken bizi bazen güldürüp bazen düşündürüyor aynı zamanda yazıldığı dönemin ve hatta günümüz hapishanelerinin arka yüzünü göstermekle hüzünlendiriyor. Özgürlüğe, düşünmeye, eleştirmeye yerin olmadığı ve hatta bunları andıracak en ufak bir şeyin bile büyük bir öfkeyle yok edilmeye çalışıldığı bi ortam. Barış'ın kuşa, sonrasında yeşerip süzülmesini beklediği ağaca daha sonra uçurtmaya olan bağlılığı.. Özğürlüğü simgeleyen bu küçücük ayrıntılara bile tahammülü olmayan insanlar karşısında umudun da hiç şansı kalmıyordu.
"Oraların göğsünde de uçurtma var mıdır?
Sizin gittiğiniz her yerde uçurtmalar olurmuş. Öyle söyledi Zeynep.
O uçurtmaları vurmasınlar İnci..."
O uçurtmaları vurmasınlar, o uçurtmaları vurdurtmayın. :)
Tehlikeli Oluyor Görüşüm
Öncelikle kesinlikle okunması gereken başyapıtlardan biri. Kitap bazılarına sıkıcı boğucu gelebilir, akıcı bulamayabilirsiniz, önerim önce oğuz atayı, hayatını, ailesini ve en önemlisi etkilendiği yazar ve kitapları bilmeniz okumanız gerekir. Kitaba dönecek olursak eleştirdiği toplumsal yapıyı, işleyişi bir kurgu bir oyun olarak sunarken kendi içsel konuşmalarıyla insanı düşündüren, düzeni irdeleten bir başkaldırı diyebiliriz. Üstü kapalı benzetmeleri bulmak için kitabı sindirebilmek için kesinlikle uzun zaman zarfında kafa yorarak okunmalı. Tutunamayanların devamı niteliğinde olan Tehlikeli Oyunlar'da Atay okuruyla cidden oyun oynuyor, bu beyin fırtınasına hazırsanız sizi çok güzel bir roman bekliyor. Ben psikoloji ve biyografi kırıntılarını hissettim. Keyif alabileceğiniz kaliteli kitaplardan biri.