Özel yaşamda inatla öç alanlar daha kolay affedilir; çünkü incinmeleri mümkündür ve onların duyduğu öfke zorbalıktan gelmektedir; ayrıca küçümsenmekten korkarlar ve zarar verenlere cezasını vermemiş olmak zayıflık olarak anlaşılır, hoşgörü olarak değil; ama öç almak kendisi için kolay olan kişi bundan vazgeçince, ılımlılığına karşılık kesin bir övgüyü elde eder. Güç kullanmak, kavga etmek, kavgaya koşmak ve kendi öfkesini tatmin etmek aşağı bir konuma konanlar için, daha özgürce yapılan davranışlardır; yüksek sesle bağırmak ve ölçüsüz sözler, heybetinden dolayı bir kralla zor bağdaşır.