Ölüm düşüncesi izliyor beni.
Gece gündüz kendimi öldürmeyi düşünuyorum. Bunun belli bir nedeni yok.
Yaşansa da olur,yaşanmasa da.Bir kaygı yalnız.Beni,kendimi öldürmeyi denemeye iten bir kaygı.
Öyle eksildik ki yaşarken,bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz.Yalnızlığımızla çoğalıp,kalabalıklığımızla eksiliyoruz.
Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız
Ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz.
Cahit Sıtkı Tarancı
Karartma gök mavi sevinçlerini,hüzün düşürme kirpiklerine,mavi ile beyazın buluşması gibi olsun vuslatımız,sonra birşeyler söyle bana;umut koksun,imkansız mı?