Çeşit çeşit yalnızlık vardır. Momo'nunki çoz az kişinin bildiği ve çok az kişinin dayanabileceği bir yalnızlıktı.
Bir hazine sandığının içine kilitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğacakmış gibi hissediyordu. Hiçbir çıkış yolu yoktu. Kimse ona ulaşamıyor ve o da kimseye varlığını gösteremiyordu. Dağ gibi bir zaman yığınının altında bunalmış kalmıştı...
Başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu.
"İnsanlar ölümün ne olduğunu bilselerdi ondan hiç korkmazlardı. Korkmayınca da kimse onların yaşam zamanını çalamazdı."
...
"İnsanlar kendilerini korkutan şeylere çok daha çabuk inanıyorlar."