Beni yüzde yüz doyurmayan,bana tam manasıyla lüzumlu görünmeyen şeyleri yapmak,beni kendi gözlerimde küçültüyor...Bilhassa tahammül edemediğim bir şey,kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu...Neden?neden daima biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız?...Niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin sizin yalvarışlarınızda bile bir tahakküm,bizim reddedişlerimizde bile bir âcz bulunacak? Çocukluğumdan berri buna daima isyan ettim,bunu asla kabul edemem.