Belki de...Belki de hepsi sevdiğimiz erkekler, sevdiğimiz kadınlardır dedim. Belki kutsal ruh aslında insan ruhudur,hepsi bu! Belki tüm insanların kocaman tek bir ruhu var. Hepsi onun bir parçası...
İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile...Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Taşıp dökülecek kadar kendimi doyurduğumu hissediyorum. Kafamda hiçbir şeyle değişilmesi mümkün olmayan muazzam hayaller, bana herşeylerden daha kuvvetli görünen fikirler birbirini kovalıyor. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birini arıyorum. Bütün bu beynimde geçen şeyleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman ne kadar hazin bir hal aldığımı tasavvur edemezsiniz. Kış günü sokağa atılmış üç günlük kedi yavrusu gibi kendimi zavallı hissediyorum.
Sayfa 88 - İçimiz, kendi meleğimiz; içimiz kendi şeytanımız...Aynı anda ikisi birden ve hatta daha birçokları olabilen okyanuslarla dolu içimiz...