Zeynep tuncer
@Zeynepinizim
Şu anda okuduğu kitap
O zaman bende var olan ve kullanılmadığı için paslanmaya başlayan bazı gizli duygularının olduğunu anımsayayım! Bunun anımsanması bazen kalbime sıkıntı veriyor. Çünkü anlaşılmak birçok kişinin olduğu kadar benim de yazgımdır!
Ah gençliğimin mabedi o sevgili nerelerde! Madem yitirecektim onu ne diye tanıdım ki?... Kendi kendime: "Sen bir çılgınsın" diyorum. "Artık bulunması imkansız olan bir şeyi arıyorsun!"
Oysa ben o sevgiliye bir zamanlar sarılmıştım, kalbinin atışlarını duymuştum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ve zihnimde çınlayan küçük bir kız çocuğunun çaresizlikten içinde çıkan sesiydi. Kime ait olduğunu hatırlamadığım ama sesindeki hüzünle gözlerimi dolduran bir ses. "Benim sizden başka kimsem yok ki. O yüzden bir gün yollarımız ayrılsa ve sizler beni unutsanız bile ben her birinizi hep hatırlayacağım"
Bu sabah düşümde seni gördüm yine. Yan yana oturuyoruz. Sen istiyorsun beni ama kızmadan, gülerek. Üzülüyorum; ittiğin için değil, seni itmeye zorlanan davranışıma üzülüyorum. Sızlanmayan, yakınmayan herhangi bir kadına davranır gibi davranıyorum sana; sessizliğin ardındaki sesi - hem de bana seslenen sesi-duyamadığıma üzülüyorum. Duyamadım mı dersin? Duymuşta olsam karşılık veremedim ya!
