"...Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık. Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelime ile birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu."
“Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim. Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek; seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Okuyup etkilendiğim nadir kitaplardan biri oldu. Öyle ki sonunu hiç böyle beklemiyordum. Sürpriz bir son oldu acı bir sürpriz ama…Kitapta George ve Lennie’nin hayali çok hoşuma gitti. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve tasvirleri gayet güzeldi.Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar kendimi kitabın içinde hissettim. Okumayı düşünenlere en kısa zamanda okumalarını tavsiye ediyorum.