Herkes kendi seçtiği yolda layık olduğuyla buluşmuyor muydu zaten?Seçe seçe varmıyor muyduk kendimize?Birlikte olmayı seçtiğimiz insan kendi yolculuğumuzun pusulası haline geliyordu zamanla ve doğru insanla çıkılan yol ne kadar zorlu olursa olsun bizi adrese ulaştırırken yanlış insanla daima kayboluyorduk kendimize varmadan...
Geç kalmaların arasında nefes almaya çalışıyoruz işte hepimiz...Kimimiz başka insanlara tutunup ayakta kalmaya çalışıyor,kimimiz de yaşayamadığı çocukluğuna sığınıp oynayamadığı bütün oyunları bir nefeste oynamak için çabalıyor...
Eğer birini seviyorsan ve o seni sevmiyorsa, bundan çok güzel kaos çıkar.Bir sürü şiir, sağlam bir roman ve anlatacak bir sürü hikaye çıkar.Uykusuz geçen geceler,parklarda içilen şaraplar,yerli yersiz kıskançlık krizleri çıkar.Ama sevgine karşılık çıkar mı?O biraz zor işte...