Zukoddd

Zukoddd
@Zukod
Bazen okur bazen yazar..Bazen okumaz sadece izler.Nefes alır ama yaşamaz
Urgan; Onur Oktay'a
Bugün soğuk bir haber çarptı içime. Ve aklım… o ana gitti, Onur. Senin haberini aldığım o sabaha. Aynı soğuk, aynı sessizlik… Sanki bu acı bana ikinci kez verildi, ama ben yine ilk kez yanmış gibi yandım. Zaman garip… Bazı anları hiç eskitemiyor. Okul harçlığımı çıkarmak için çektiğim düğünlerden birinde, makinenin lensi bozulmuştu. Hatırlıyor musun? Hiç düşünmeden uzatmıştın elini: “Al benimkini kullan, bana artık lazım değil,” demiştin. İnsan bazen bir eşya vermez, bir parça kendinden bırakır. Bir de hep o cümlen çınlıyor içimde: “Bacı, artık şu okulu bitir de, senaryo yazarken yardımcı lazım.” Az kalmıştı, Onur… Gerçekten az kalmıştı. O gün işe giderken aldım haberini. Bir an… Zihnim durmuş sandım. Dünya, olması gerektiği gibi dönmemeye başladı. Hayallerimiz vardı bizim. Bir film çekecektik. Kendi hikâyemizi, kendi gözümüzden anlatacaktık. Şimdi soruyorum sana—
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Geçmiş sanki geçmeyecek gibi
Yarım kalan şeyler var.Söylenmeyen cümleler, tutulmayan sözler…İnsan en çok onları sindiremiyor.Bitmiş şeylere üzülmek kolay da, yarım kalanlar içini kemiriyor. Kendime kızdığım da oluyor.“Artık bırak” diyorum.“Geçti” diyorum.Ama kalp… akıl gibi çalışmıyor.Kalp bazen inatçı bir çocuk gibi; aynı yarayı tekrar tekrar yokluyor.
Kendisi sanki geçmişte takılı değilmiş gibi öğütler veriyor bir de birtanem inan söz dinleyecek biri olsaydım sözünü dinleyeceğim son insan olurdun :)
Koymuş yine ihtilal fotoğrafını hiç uslandırmamış onu yaşatılanlar
Kaybettim mi onca yılın savaşını yoksa ilk kez savaşmamayı mı öğrendim

E

@Seiriosellis
·
İnançsız Mabet
m.starmakerstudios.com/a-vue3/playreco... Ey tanrıcıklarım adlarını içimdeki eksiklerden türettiğim, sessizliğime hükmeden görünmez varlıklar… size tek tek sesleniyorum. Sen, takdirle şekil veren gözler tanrısı— beni bana değil, başkalarına gösterdin. Alkışla büyüttün, suskunlukla küçülttün. Artık aynayı sana tutmuyorum. Sen de dinle içimde yer açtığım o koşulsuz sevgi tanrısı… her şeyi kabul etmek sandım seni, kendimden vazgeçmek pahasına. Sevilmek uğruna silindiğim yerleri şimdi görüyorum. Ve ilk kez, eksilmeden duruyorum. Sen vardın kontrol tanrısı... Her ihtimali hesaplayan, her duyguyu dizginleyen. Beni koruduğunu sandım, oysa sadece daralttın. Şimdi belirsizliğe biraz yer açıyorum. Sen, geçmiş tanrısı… her anımı saklayan, her hatamı tekrar tekrar önüme koyan… beni olmuş bitmiş şeylere bağlayan, şimdiyi daraltan..