"İçine kapanık kimseler duygularını,acılarını açıkça konuşmaya,çoğu zaman "içi dışı bir" kişilerden daha çok gereksinme duyarlar.En kabuğuna çekilmiş,sert kimseler de sonunda insandır.Bu gibilerin "sessiz deniz" lerine cüretle,iyi niyetle dalıvermek çoğu zaman,onlara dünyanın en büyük iyiliğini yapmaktır."
Yaşar KEMAL ** Tek Kanatlı Bir Kuş
Kim bilir, bir insanın iyilik mi kötülük mü, dostluk mu ,düşmanlık mı düşündüğünü şöyle yüzüne bakınca kim bilir? Tanışmadan, konuşup görüşmeden bir insan korkuludur,başka bir şeydir.Yani herhangi bir şeydir.Konuşup görüşücedir ki işte o zaman insan insan olur. Tanışmadan görüşmeden bir insan bir ıssız ada gibidir.Tehlikelerle doludur.