Milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren ve ahlaken çürüyor da, hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. Herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da bunu doğal bir durum sanıyor sanki. Ama bu böyle mi olmalıdır ?
Aydın olmak, modaya uygun elbise ve şapka giymek ,kolalı gömlekle dolaşmak değildir. Aydın, toplum ve ulusun başı ve başındaki beyni sayılır .Ulus, sizi iyi bir öğrenim gördükten sonra iyi bir maaş alasınız, akşamları kahvelerde kağıt yada domino masasının başına geçip eğlenesiniz diye okumamıştır. Bunu böyle yapanlar, gerçek aydınlar değildir. Onlar aydınların yok oluşudur
Unutma! dedi tekrar, kendi sesin! İşte en önemli şey bu. Senin sesin! Dünyada hiçbir tarzda, hiçbir modaya oturtulamayacak kadar senin olan bir üslup. Elin gibi, gözün, bakışın, gülüşün gibi senden bir parça.