Uç satırlık hayatları ne çok büyütüyorduk gözümüzde.Bir hayat yaşayıp gidecektik şu dünyadan, bir geçip gidecektik iste şu caddenin kenarından; belki bir kahve içip bir kaç zar atacaktık tavlada. Biraz gülüp biraz ağlayacak tık sadece. Biraz sevecek, biraz da kızacaktık. Botlarımızı ıslak kaldırımlara basacaktık biraz, yağmura yakalanıp sokaklarda koşacaktık bir yerlere; bir yerlere gidecektik işte, bir yerlerden de dönecektik elbet. Birkaç bebek görüp birkaç kisi kaybedecektik bir de. Biraz çemkirip biraz da affedecektik. Bir anda var olduğumuzda bu dünyadan, yavaş yavaş yok olup gidecektik.