"Yarım aklımın bana öğrettiği en önemli şey bu olsa gerek. Kimse kimseyi anlamaz, kimse kimseyi yeterince dinlemez, sadece ve sadece dinler gibi görünür ve sıranın bir an önce kendi anlatacaklarına gelmesini bekler."
"...bu durumla ilgili bir şeyler söyler Cortazar o efsane kitabının ortalarında bir yerlerde; 'İki insanın birbirlerine en uzak olduğu an, karşı karşıya oturmuş birbirlerinin gözlerine bakarlarken söyleyecek tek bir laf bile bulamadıkları andır.' "
"...gülümsedi hep.
O herkese gülümser oğlum. Mizacı öyle onun.
Bana başka gülüyor be abi. Biliyorum beni sevdiğini. Ben de seni sevecek gibiyim ama daha değil, der gibi gülüyor. Bekle, diyor sanki bana. Ben de bekliyorum."