Alper
@_Alper_
Ne aşağıda teselli var, ne yukarıda.
Bir tek biz varız. Küçük, kimsesiz,
çabalayan, birbiriyle savaşan bizler.
Seksin her türlüsü ticarettir, bunu bilmiyorsan faturayı dolaylı yoldan alıyorsun demektir.
House of Cards
Burçak isimli okura yanıt verildi
Alper
Duyguların katıldığı her eylem böyledir aslında. 😉
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Seksin her türlüsü ticarettir, bunu bilmiyorsan faturayı dolaylı yoldan alıyorsun demektir.
House of Cards
Burçak isimli okura yanıt verildi
Alper
İstisnalar vardır tabi. 😉
9/10
2019 4. kitabı
Orijinal Adı Bratya Karamazovı olan kitap tabi ki bir şaheser ve klasik olmayı hak ediyor. Dostoyevski’yi sevin ya da sevmeyin, dilini beğenin ya da beğenmeyin bu kitabın neden şaheser olduğunu okuyunca anlıyorsunuz. Karamazov kardeşler hakkında çokta uzun uzun yazmayacağım. Dikkatimi çeken bir iki şey hariç;
1-Her karakterin; rusça adı, lakabı ve müstear isimleri olması başlarda beni zorladı. Örneğin; Dimitri Fyodoroviç Karamazov yani namıdiğer Mitya, Mitka, Mitenka, Mitri gibi.
2-Kitabın kalın olduğuna aldanmayın oldukça akıcı. Beni Staretz Zosima’nın olduğu bölüm oldukça baysa da kitap hızlıca okunabiliyor. Ben bir haftada tamamladım. Cümlenin güzelliğine bakar mısınız; “Alyoşa, genç kadının, gururlu kalplerin yenilgiye uğrayınca duydukları ölçüsüz keder içinde olduğunu hissediyordu.”
3-İnsan psikolojisini, bir psikolog kadar harika anlatan, içinde felsefe ve teoloji barındıran bir eser. Birçok ünlü yazar ve düşünür tarafından da kişisel ilk üçlerine alınan bu kitabı yazarken Dostoyevski farkında olmadan yeni bir yazın türü yaratmıştı: ‘felsefe düzeyinde roman-tragedya’
4-Bir sürü konunun ucunu işin sonunda birbirine şahane biçimde bağlıyor. Şüpheli Dimitri’yi savunan avukatı Fetükoviç’in metnini de, savcı İppolit Kiriloviç’in metnini de Dostoyevski’nin yazması ustanın büyüklüğünün kanıtı değil de nedir?
5-Dostoyevski’nin son eseri ve büyük başyapıtı olarak adlandırılan bu kitabında hayatına dair birçok ipucu elde edilebilir.
6-Osmanlı imparatorluğu, Rusya ile tarihi içinde 1677 - 1918 yılları arasında on üç defa savaşmıştır. Bunun etkisi midir yoksa Slav milliyetçiliğinden midir bilmiyorum Dostoyevski’nin Türkleri hiç haz etmediği kesin. Ortalama olarak 18 yılda bir savaşmışız, bu yüzden kitapta Türkleri fanatik, barbar, zalim ve gaddar olarak göstermesi olağan.
Alper
Benim de ilk başta kalın olmasına aldanıp gözümün korktuğu, ancak bittiğinde üzüldüğüm nadir kitaplardandır.
Bad (-)
Yani olayın geçtiği adada ben olsam ne yapardım diye düşünüyor insan. tabii bu kitabı yetişkin olarak okuduğum için yetişkin bakış açısıyla düşünüyorum. olayın kahramanları ise çocuklar... ralph, jack, domuzcuk gibi karakterlerin bir zirveye yükselişi bir de inişine şahit oluyorsunuz. karakterler ve davranışlar sürekli değişiyor ve siz iyiyi kötüyü ayırt edemiyorsunuz. kitabın çevirisini yapan Mine Urgan'ın da dediği gibi 'çocukların tertemiz birer melek oldukları' konusunda, yanlış olduğu kadar da yaygın bir inanç vardır. oysa kendi çocukluğuna ve yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış gerçekçi bir gözle bakabilenler, çocukların küçük birer melek değil, tıpkı yetişkinler gibi birer insan olduğunu bilirler. Siz deyin sineklerin tanrısı, ben diyeyim 'İçimizdeki şeytan' Velhasıl kelam, yaratılışımız kötüy-MÜŞ.
Alper
Ben kitabı okuduğumda ünlü Stanford Hapishane Deneyi aklıma geldi, insanlar bir ada ya da hapishane farketmeksizin bir yerlere kapatılıp baskı gördükleri zaman gerçek benliklerini çıkarmaya oldukça meyilli oluyorlar, ancak ironik olarak da o "Baskı"yı görmeden de gerçek potansiyelimize ulaşamıyoruz ne yazık ki.