Hikayenin sonunda Fugui her şeyini kaybetmiş olmasına rağmen hayatına devam edecek gücü bulmuş ve insanların en ağır yüklerle bile yürümeye devam edebilecek bir esnekliğe sahip olduğunu göstermiştir.
“İnsan yaşamak için yaşar; yaşamak dışındaki hiçbir şey için değil.” 🪽
“Mutluluk o kadar da ulaşılmaz değil. Mutluluk denilen şey geçmişimizde ya da uzak geleceğimizde beklemiyor. Hemen gözlerimizin önünde duruyor. O günkü bira gibi, bugünün ayva çayı gibi.”
Modern hayatın bize dayattığı başarılı olma zorunluluğunu eleştiren bir kitap. Hayattaki asıl başarının küçük şeylerden mutlu olmak ve hayatını değiştirecek küçük adımlar atmaktan geçtiğini vurguluyor. Çok yormayan ve akıp giden bir kitap. Ancak belirli bir olay örgüsünün olmaması karakterle bağ kurmanızı zorlaştırdığı için kitap benim açınmadan biraz sığ kaldı diyebilirim. 6,5/10