Ne li vir im, ne jî li wir…
Artık alıntıları paylaşmayı bıraktım, okuduklarım sadece bende kalsın. Buraya ise sadece ara sıra bir şeyler karalamak için uğrayacağım.
Çiçekler hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretir bize; ne güzellikleri kalıcıdır ne de solgunlukları; çünkü sonradan yeni tohumlar verirler. Mutluyken de üzgünken de hatırla bunu. Her şey geçip gider, yaşlanır, ölür ve yeniden doğar.
youtu.be/CFyr6V2gFZI?si=...
Nêzî 15-16 sal in ku ev stran di koka guhê min de dilerize û heya îro tîna wê ne kêm bûye, ne jî dengê wê li min xerîb ketiye. Hinek stran hene, ne tenê deng û awaz in ; mîna bîranîneke kûr a ku li ser rûyê mirov rûnıştiye, bi salan re dibin perçeyek ji hebûna mirov. Gava ez li vê stranê guhdar dikim, dem mîna çemê ku di nav geliyan de diherike, di herikîna xwe de disekine. Her gotineke wê, mîna daxeke li ser rihê min, her carê bi rengekî nû û bi wateyekî kûrtir şîn dibe. Ev ne tenê guhdarîkirin e, ev hevaltiyeke bêdeng e ku ji bo min di nava nêzî şanzdeh salan de ne rengê wê çilmisî ye, ne jî wezna wê xira bûye. Heya îro, her cara ku ez lê vedigerim, ez xwe di nava wêneyekî de dibînim ku jê têr nabim.