Kalbim defter, dilim kalem yazarım
Hakikat emrini duyaldan beri
Yitirdim Leyla'mı gurbet gezerim
Mecnun gibi aşka uyaldan beri
Bize dört kitaptan haber verildi
Kamil olduk akıl başa derildi
Kafir Şeytan merdut oldu sürüldü
Hakkın dergahından sürelden beri
Çıkıncak Mi'raca Hazret-i İmam
Diledi Mevladan ümmetin tamam
Nur ile sarıldı bu cümle alem
Saadet tacını geyelden beri
Mahlasım Nesimî ismim ALİ'dir
Bu çarh dönmektedir, sanman halidir
Şükür kalbim iman ile doludur
Cürm-ü isyanımız bilelden beri
Kul Nesimi
Gökten kar yerine sessizlik yağıyor
Üşüyor içimiz, üşüyor sokaklar
Bir akşam vakti, camlarda buğu
İçinde kaybolan çocukluk hatıralar
Kış geldi, kapandı yollar
Kalbimizde eski bir sızı
Sobanın başında anlatılan masallar
Ve uzaklarda kalan yaz günleri…
Cahit Sıtkı Tarancı
Gönlüm düşüp sevdâna,
âh u zâr eyler,
Yârın cemâli fikri cânı bîkâr eyler.
Bir lahza görsem rûyunu, ömrüm bahâr olur,
Görmezsem eğer, bu dil figânkâr eyler.