Nur
@_Debussy
Her şeyden önce sen
Reklam
İnsanlara kendimi anlatmaya çalışmaktan yoruldum,
niyetimin kötü olmadığını,
kasten yapmadığımı,
hata yaptığımı anladığımda pişman olduğumu,
benimde herkes gibi yanlış yapabileceğimi,
elimden gelmediğini
mecbur olduğumu,
Benimde duygularımın olduğunu,
inanın anlatmaktan yoruldum.
ve şimdi anlatmayı bırakıyor, susuyorum..
Herkes evet evet herkes, yanlızca bir benlik içinde yüzmekte,
hiç kimse, bir diğer cân ne hisseder,
ne düşünür,
üzülür mü,
acı mı çekiyor ? düşünmemekte…
Birbirimize ne kadar zarar veriyoruz farkındamısınız ?
Oysa bir zamanlar beni en iyi o anlar dediğiniz kişi dahi sizi, anlayamamışsa..
Varmıdır acep bir çaresi, bu debelenip durduğum hayat girdabından beni çıkmaya mâlik…
Elim kolum kırık,
geç açtım, erken soluyorum !
ve ben bu gidişi durduramıyorum...
evet bekledim, evet hiçbir insanın bir insanı beklemediği kadar bekledim.
benim yüreğim temiz,
hatalarım olsa da diyebilirimki sana;
ben en saf halimle severim,
severdim seni,
sever idim,
sevdim...
Gelmemenin bir vakti yoktur. İnsan coşkuyla beklerken ne kadardır zaman geçerse, o büyük günün yaklaştığına o kadar inanır. Bir yıl mı geçmiş? Ne yapalım, dersiniz, hazırlanması en az bir yıl sürerdi zaten... İki yıl mı geçmiş? Gelmesinin eli kulağındadır.
Çukurcumadaki eve yemeğe gittiğim akşamların her birini -en zorunu, en umutsuzunu ve en gurur kırıcı olanını bile- bugün büyük bir mutluluk olarak hatırlıyorum.
Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu. Derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gibi gelmişti.