Bir kimse kendini ilgilendirmeyen bir şey sorduğunda, (gülümseyerek) neden merak ettiğini merak ettim diyorum. Bırakın ne cevap vereceğini o düşünsün siz değil. Kendinizi, kırmadan ve kırılmadan ifade etmeye alıştırın.Daha hassas konularda ise açıkca bu konuları konuşmak pek hoşuma gitmiyor diyorum. Sonrasında zaten o kişi durması gerektiği yeri biliyor. Bazen elbet kırılacağımız zamanlarda olacak, gerçi tasavvufun ilk basamağı kırmamak, son basamağı kırılmamak derler neyse Rabbim bize de nasip etsin öyle olmayı ne diyelim. Bir başka konuda bir yere neden gelmediğim ya da neden birşeyi yapmadığım konusu sorulunca "nasip değilmiş" diyorum. İsterse soran kişi 10 kez sorsun o yorulmuyorsa sormaya bende 10 kez aynı cevabı veriyorum.Çünkü nedenini söylemek konuyu uzatacak belki aralar ekşicek ama bu şekilde her iki tarafta bu cevaptan memnun kalıyor.