Sesli kitap olarak dinledim (Storytel).
Yazar kendi depresifliği ile ilgili notlarını kitaba dönüştürmüş. Bir nevi günlük. Netice yok, çözüm yok. Yazarın hayatından bir kesit. Eğer benzer şeyleri yaşıyorsanız ‘Aa başkaları da varmış’ dersiniz eğer yazarın duyguları size tanıdık gelmiyorsa içiniz şişer. Depresif bir kitap çünkü. Tanımadığınız birinin negatif hislerini sizin üzerinize kusması gibi. Sesli kitap olarak 3 saatte bitirdiğime memnunum.
__________________
Kitaptan bazı alıntılar;
#Hayat kişinin sadece yaşayıp geçirdiği bir şeyden ibaret olduğunda, hayatta kalmanın gereklilikleri bütün zamanını ve gücünü aldığında, başka gereklilikler için geriye kuvvet bırakmadığında ve zaman hızla geçip elimizdeki her şeyi onu ihmal içinde kurutup çürümeye bıraktığında başkasının aynı şekilde devam etmesini beklemek gerçekten o kişi için fazlasıyla büyük bir yük.
#Kendi hayatımızda umudu kaybettiğimizde hayatımızdaki pek çok mihenk taşını da kaybedebiliyoruz. Hiç bir şey yapmak, bir şeyin parçası olmak ya da kimseyle birlikte olmak istemiyoruz. İlişkiye sahip olma arzumuz yok oluyor ve kendimizi herkesten tamamen soyutluyoruz.
… Kendimi kendi içime kapatmak …
#Daha iyi yaşamanın yolu başkalarıyla birlikte yaşamaktır. Birliktelik demek fedakarlık demek ve fedakarlık da bizi bencillikten kurtarır. Çünkü her şey benimle başlar başkalarıyla biter. Onlarla birlikte olmak onları anlamak istediğiniz onlarsız yapamayacağınız gerçeği başkalarını etkiler. Birlikte olmak birbirini yanlış anlamak birbiriyle paylaşmak birbirinden uzaklaşmak bunların hepsi anı yaşamamızda yardımcı olur. Dünyamız dediğimiz bu karanlıkta kendimizi teselli etme yolumuz bu mu acaba? Merak ediyorum…