Bir bütünün parçası olduğumuzu ve başımıza mükemmelliği yaşamak dışında hiçbir şeyin gelmesinin mümkün olmadığını kabul etmek, tamamen güvende olduğumuzu ve çok büyük bir sevgiyle sevildiğimizi anlamaktır, değil mi? Endişelenmek için hiçbir nedenimiz yok.
Hep bilinen ama hep hatırlatılması gerekenler. Çok kısa, ÖZ.
İyi ki okumuşum dediklerimden oldu. Ara ara tekrarlanacak olan bir kitap benim için. Kitap dediğime de bakmayın, 30-40 sayfa kadar okunabilecek olan.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Dilini çok sevdim. En basit cümlelerle en ağır duyguları, tam da onikiden vurarak hissettirebiliyor oluşunu çok beğendim. Hikayenin veriliş sıralaması da merakı hep aktif tuttu. Yazarın diğer kitaplarını da aldım listeme.
Kitabın konusu çok vurucuydu. İçimdeki her bir isyan damarı kabardı. Neresinden tutsam elimde kaldı. Kendi hayatımla alakasız bir öykü okuyor olmama rağmen kah hikayedeki karaktere ağlayarak kah kendime ağlayarak okudum.
“Doğru bir önermenin tersi yanlış bir önermedir. Ama derin bir gerçekliğin tam tersi bir başka derin bir gerçeklik de olabilir. Artık eminim bundan. Kaybolduğum yerde buluyorum yeniden kendimi. Zamanı düz bir çizgi sanırken ben, her anda, her seçimde, her vazgeçişte, her yol ayrımında, her doğruda, her yanlışta, yolundan saparak devam eden, oradan oraya savrulup dururken, olması gereken bu sanarak, kader sanarak olan biteni, her seçimimde, her kabulde, dönüp dolaşıp olmam gereken yere fırlatıp atıyor şimdi beni.“
Dedi Feray son sayfalarda. Tekrar okudum. Sonra tekrar okudum. Feray’ ın yaşadığı dönüşüm.. üzerine düşünemediğim, anlamlandıramadığım, etiketlendiremediğim bir dönüşüm.
Tadı damağımda kalan kitaplardan oldu. İyi ki..
YalnızZeynep Kaçar · Doğan Kitap Yayınları · 20211,597 okunma