Hande Gökçe
@_Handegkc
3 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Umutsuz bir aşk çökmüşse gönlüne saba-
hın üçünde, özellikle onun orada, yerinde ol-
madığı kuşkusuna kapıldığında telefon etme-
yi gururuna yediremiyorsan, ister istemez içe
dönüp kendinle baş başa kalırsın; o anda ak-
rep gibi sokarsın kendini ya da hiçbir zaman
postalamayacağın mektuplar yazarsın ona, ya
da odanda volta atarsın, hem küfür hem dua
edersin, sarhoş olursun, ya da kendini öldüre-
cekmiş gibi davranırsın.
Bu gidişat bir süre sonra tatsızlaşır, bıktmr
insanı. Yaratıcı biriysen -ama unutma, o anda
boktan bir durumdasın- acılı anılardan orta-
ya elle tutulur bir şeyler çıkarabilir miyim diye
sorarsın kendi kendine. Ve işte bir gece saat üç
sulannda başıma gelen tam da buydu. Birden
karar vermiştim, çektiğim acıyı tuvale döke-
cektim.
"Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok."
Dünya da öyle değil mi?
İnsan çok ama "insanlık" yok.
"Çünkü biz seninle ülkenin batısı ve doğusuyuz,çünkü biz farklı kültürlerin çocuklarıyız.Çünkü biz bitmeyen bir kavganın bitmeyen mahkum aşkıyız."
