Ve tanrı kadını yarattı
Daha bir parladı güneş
Kadının gözlerinde kendini gördü
Bulutlar güneşin etrafında toplandı
Kadının teni bulutlardan yumuşak
En okşayıcı nefesini yolladı rüzgar
Bir an önce tanışmaktı maksadı
Deniz dalgalandı dalgalandı
Gözleri kadının saçlarına takılı kaldı
Bele kadar dökülen dalgalarla yarışamadı
Bir nehirin kenarına oturdu kadın
Nehir onun kucağına akmayı düşlerken
Ay çıktı birden
Güneşi zorla arkasına gizlerken
Alamadı kendini
Kadının avuçlarına konma hayalinden
Gece ise süzüyordu kadını sesizce
Karardı yüzü aniden
düşündü
Güneş keşke hiç çıkmasa, ben bu kadar özlerken
Ama güneş yakın bulmuştu kadını kendine
Çok acele etti, geceyi iterken...
- NİLGÜN ARIKAN