"Ne zaman öleceğimizi bilmediğimiz için hayatı hep sürecek sanırız. Oysa insan hayatında her şey birkaç kez olur. Çocukluğunuzda yaşadığınız bir günü kaç kez anımsayacaksınız? Varlığınızın bir parçası olan ve onsuz yapamıyacağınız bir günü? Belki dört, belki beş kez daha... Dolunayı kaç kez daha göreceksiniz? Yirmi mi? Oysa her şey insana sonsuza dek sürecekmiş gibi gelir..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Perdeler kaldırıldığında, ortaya sonsuz uçurumlardan başka ne çıkabilirdi?
Sadece hiçliğin sırlarına giriş yapılabilir."
Sayfa 19
Hakikati arzularız, fakat içimizde sadece belirsizlik buluruz. Mutluluk arar, fakat sadece sefalet ve ölüm buluruz.
Sayfa 36
Ve eğer ölüm olmasaydı, neyin peşinde koşacaktık.
Ve eğer ışık olmasaydı, uçuşun mantığı değişecekti.
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.
Sayfa 79
