"İnan bana, büyük acı yoktur, büyük pişmanlıklar, büyük anılar yoktur. Her şey unutulur, büyük aşklar bile. Yaşamda aynı anda hüznün ve coşkunluğun bulunuşu bundandır."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilinç ne zaman bütün sırlarımıza yukarıdan bakabilecektir? Mutsuzluğumuzdaki son esrar kalıntısı ne zaman atılacaktır? Varoluşun ve şiirin yıkımını seyreyleyecek kadar coşku ve taşkınlık kalıntısı hala olacak mıdır içimizde?
Sayfa 126
Yanlızca cansız şeyler, oldukları şeye hiçbir şey katmazlar: Bir taş yalan söylemez:
Halbuki hayat, bitip tükenmeden icat eder:
Hayat maddenin roman'ıdır.
Hayaletlere gönül vermiş bir toz zerresi- insan budur işte.
Sayfa 95
Sofie Alberto'ya baktı. Tam şu anda yaşıyor olması ne kadar garipti. Yalnız bir defa yaşayacak ve yaşama bir daha hiç geri dönmeyecek olması da öyle. Birden bağırdı:
"Niye ki bu bitmek bilmez yaratış,
Yok olacaksa bir gün her yaratılmış."
Sayfa 479
-"Sokrates de bilememişti. Bildiği tek şey, hiçbir şey bilemediğiydi. Buna rağmen Atina'daki en akıllı kişiydi."
Annesi ne diyeceğini bilemez haldeydi. Sonunda konuşabildi:
+"Bunu okulda mı öğrendin?"
-"Orada bir şey öğrendiğimiz yok... Bir okul öğretmeniyle gerçek bir filozof arasındaki fark, öğretmenin çok şey bildiğini sanıp bunu durmadan öğrencilerinin kafasına sokmaya çalışmasıdır. Oysa filozof öğrencileriyle birlikte her şeyin temeline inmeye çalışır."
Sayfa 83