Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
Bilgisayar
Üniversite
1 Şubat 2005
63 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
7/10
3 günde okudu
·2024 42. kitabı
Reklam
Aslında biz bu kadarız: Parçalara ayrılmış kalpler ve onları birleştirmek isterken kesilen parmaklar ...
Biz bu kadar değil miyiz?
Dünya ve yıldızların arasındaki kadar uzak mesafelerde yaşasalar bile
birbirini görebilen insanlar vardır. Sen oradaki yıldızsın, o ise oradaki
dünya ama birbirinizi görebiliyorsunuz; çünkü aranızda kimse, hiçbir
şey yok. Biz kimseyi aramıza almadık, çünkü dünyanın ve yıldızların
arasına kimse giremezdi.
Onunla arama kimseyi almadım, hayalinden başka. Aramıza kimseyi
almadım ama bir şeyler hep aramızdaydı. Zaman, acı, öfke, kin, ölüm,
kalp ... Aramıza ben girdim. Kendimi almayı istemedim ama aramıza en
çok kendimi aldım. İkimizin arasında durdum ama ikimizin arasında
dururken bile yüzümü Duman' a hiç dönmedim.
"Biliyor musun Duman kalp kırıldıkça azalmaz, çoğalır.”
"Demek o yüzden ben azalmanı bekledikçe sen çoğalıyorsun."
Ensesindeki teri sildim. "Hayır Duman, bir gün azalarak bi
tecek." Kafamı gömleğinin üstünden göğsüne, geniş vücuduna yaslayarak orada kayıplara karıştım. "Bir avuç kalp kırıklığı olacak sana bir avuç kül. Üfleyeceksin, uçacak.” Beni kalbine bastırdı. "Kırdın. Yine çoğaldın."
yanağımı ölüm döşeğime yasladım.
Ölüm döşeğim, kalbiydi.
Ve şu an benim dünyada kapladığım alan onun kalbiyle kollarının arasındaki mesafe kadardı.
