Adnan ÖZveGÜR
@_Oteki
18 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Öncelikle anlamsız ve gereksiz bir düşüncem olursa yazdıklarımda affınıza sığınıyorum. Dostoyevski bu kitap için şaheserim dediğini duymuştum bir yerlerden. Böyle bir eser yazarak paçavraların, kendini asagalayanlarin ruhsal sıkıntı çekip kendi zihni ile kendine izdirap cektirenlerin de neden bir üstad neden bir dostu olduğunu çok güzel kanıtlamış yüce büyük yazar yalnızların biricik arkadaşı dostoyevski. Kitap da ıyi olmaktan başka bir marifeti olmayan sürekli ahlaki ile övünen silik baş karekterin karşısına numaracı yalancı yalaka popüler görüntü benzerliğiyle aynı ama tavır özellik akıl olarak tamamıyla farklı bir goldyadkin çıkması ile başlıyor. Ana karakter tam bir goldyakin ken (ismi pısırık aptal dan turemis) öteki goldyakin cingöz uyanık kurnaz. Yaratılışı izin vermiyor esas goldyadkine numaracı olmaya gerçeği doğruyu bildiğini bilmesine rağmen onu savunmasına. Yavuz hırsız ev sahibini bastırır derler ya. Işte bu roman da o hesap. Is yerlerimiz de yaşamda da böyle degilmi zaten. Hepimiz insaniz ama bazılarımiz tam bir goldyadkin bazılarımiz sadece adı goldyadkin. Doğrusu ben yer huzunlenip yer yer tebessüm ettiren bir kitapdi. Benimle olduğu için okurken bana inanılmaz keyif verdiği için dostoyevski ye minnettarım. Keşke dünyanın sonuna kadar yaşayip kitap yazsaydı. Onu sevgi saygı ve teşekkürle yad ediyorum. Keşke seni okumaktan nefret etseydim.
Reklam
-Son derece temiz yürekli bir insan olduğunuz belli.
-Bazen de kötü yürekli, diye karşılık verdi prens.
-Yemeklerde boynunuza peçete bağlıyorlar mıydı prens?
-Çok önceleri, sanırım 7 yaşındayken bağlıyorlardı.
Parti, bugün yetişkin proleterlerin yüzde kırkının okuma yazma bildiğini ileri sürüyordu; söylenenlere bakılırsa, bu oran Devrim'den önce yüzde on beşi geçmiyordu.
Yalnız başıma kalınca devlet işleriyle meşgul olmaya başladım. Önce sınır meselesini çözmem gerekiyor...
Reklam