Oğlunun dışında hiçbir şey düşünmüyordu. Hayvanları bile ihmal ediyordu. Onun için yeryüzünde oğlundan başka kimse yoktu. Bu nedenle 1914 yılında bir savaşın patlak verdiğini fark etmedi bile - garip ama fark ettiği de sevindirici şeylerdi. Erkekler askere gittiklerinden, oğlan çocuklarına daha iyi ücret ödeniyordu, ayrıca yumurtaları ve tavuklarıyla kente geldiğinde, eskiden olduğu gibi pazarda kadınları beklemesi gerekmiyordu, hayır onlar koşup ona yanaşıyor ve sıkı pazarlık ediyorlardı, o yumurtalarını veriyor, karşılığında para alıyordu. Bir çekmece dolusu parası vardı artık; üç yıl daha böyle çalışırsa, sonrasında oğlu Karel'le kente taşınabilirdi. Savaş hakkında tüm bildiği bundan ibaretti.