Yaşlı adam eğilip Eileen'e göz kırptı. "Yaşamın diğer
şeylerine benzer bu da Eileen. Yoldan ayrılmayacaksın, hepsi bu.
Yoldan çıkarsan bir de bakarsın ki kaybolmuşsun şansın yoksa.
Sonra arkadan da seni aramaya insan çıkarırlar."
Nasıl oluyordu da ben daha kelimelere dökmeden, içinden geçenleri hissedip gönlüme göre şekilledirebiliyordu? Bu adamı hak etmek için ne yapmiştim da kader gelip beni seçmişti?