Sukeynaa
@_Sukeyna_
"Ne ki verilmiştir, bil ki verilmemiştir.
Ne ki verilmemiştir, bil ki verilmiştir."
#113657488
26 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazen acının çölünde kaybolup gider insan. O karanlık hücreye sızan bir ışık huzmesi de yoktur. Dünyayı karaltı ve gölgelerden okuyan ruh, kendi evinde olamamanın bilgisiyle ağrır. İnsanın dilinden dökülen kelimeler kendine dokunacak bir mesafede değildir. Kelimeler şifa olmak bir yana, o yarayı daha da kanatır. Sessizliğin şiltesini üzerine çeker de dünya gözüne ilişmesin, kulaklarına değmesin ister kişi. İçindeki çığlığı kimsenin duymayacağı kadar uzağa gitmek ister. Bu karanlığı delecek bir sevinç parıltısına ihtiyaç var. Sevmeye devam etmek. Umut etmek. Yerinden edilmiş bir ağacın dünyaya tutunmak için kök salacağı bir zemine ihtiyacı var.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatlarımız, ağır tahrik altında. Misal: Terbiyeli bir insana sürekli "terbiyesiz" derseniz, sonunda dayanamaz ve bir şey söyler. Sonra da siz, bunu, "bakın, ben demiştim" diye kullanmaya başlarsınız. Bilmem anlatabiliyor muyum? Önce öfkelendirir, hemen ardından da "çok öfkeli" deyip sükûnete davet ederler...
İbrahim Tenekeci / gazete köşe yazısı
Korkuyorlar/ dünyadan korkuyorlar/
yok ediyorlar korktuklarını/ kendilerinden korkuyorlar/ keşfedeceklerinden korkuyorlar/ insan haklarından korkacaklar/ öldürüyorlar ne ise korktukları.
Kendimi kötü ve boş hissediyordum. Büyükbaba, sevip de kaybettiğin her şey sana bu duyguyu verir, deyip ekledi: ‘ Bundan kurtulmanın tek yolu hiçbir şeyi sevmemektir ki bu daha da kötüdür çünkü o zaman sürekli boşluk hissedersin.’
İnsan, kendine ait az mutluluğun adını ‘mutsuzluk’ koyup, hırsla daha büyük bir mutluluğa gözünü diker ve elinde var olan mutluluğu küçümsemeye başlar, gün gelir o az mutluluk da elinden uçup gider. Gözümüz hep büyük mutluluklardadır, küçük mutlulukları yaşamayı becerebilmişiz gibi.
Bu durum Aldous Huxley’in şu cümlesini hatırlatıyor; “Başka gezegenlerde hayat var mı diye merak ederiz, sanki bu gezegende yaşamayı becerebilmişiz gibi!”
