Zenji
@_TemetNosce_
127 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
İnanç da sevgi gibi, biraz yiğitlik, biraz gözüpeklik ister, insan kendi kendine ‘inanıyorum’ derse olur biter; o zaman her şey gönlünüzce görünür, açıklanır, sizi kendine çeker. Nitekim çok seviyorsun; inanç da daha büyük bir sevgidir ancak: daha da çok sevmelisin, o zaman sevgin inanca dönüşür.
Tolstoy
Reklam
Acılı bakışları severim,
Bilirim çünkü gerçek olduklarını -
Yalancıktan çırpınmaz insanlar,
Taklit edilemez şiddetli bir sancı -
Gözler donuklaşır bir kez - ölümdür bu -
Olanaksızdır sahte olması
Alındaki ter damlalarının
Gerçek ıstırabın yol açtığı.
Getirecek - başka şeyim yok, biliyorsun -
Getirip duruyorum işte bunları -
Gecenin sunup durması gibi yıldızları
Alışkın gözlerimize -
Belki aldırmamalıyız onlara -
Gelmemezlik etmedikleri sürece -
Yoksa - kafamız karışabilir
Dönüş yolunu bulamayız evimize -
Yüreğim! Unutacağız onu!
Sen ve ben - bu gece!
Sen verdiği sıcaklığı unut -
Işığı unutacağım ben de!
Başarınca söyle n'olur
Söyle ki hemen başlayayım!
Çabuk! Yoksa sen oyalanırken
Ben onu hatırlayacağım