Zenji
@_TemetNosce_
127 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
“Biz savaş tutsaklarıyız,” dedi. “Düşlerimiz hadım edildi. Hiçbir yere ait değiliz. Demir almış, dalgalı denizlere yelken açmışız. Hiçbir kıyıya çıkmamıza izin verilmeyebilir. Kederlerimiz asla yeteri kadar üzüntü vermeyebilir, sevinçlerimiz asla yeteri kadar mutluluk vermeyebilir, düşlerimiz yeteri kadar büyük olmayabilir, hayatlarımız da asla yeteri kadar önemli olmayabilir. Hiç önemli olmayabilir.”
Reklam
Temel ilkesi, doğa tarihindeki her kuramın dünya üzerindeki yaratılışa bir katkı anlamına gelmesiydi, çünkü insan aklı yaratılışı her çağda yeniden yorumluyordu ve her yorumda, gelişen ve kısa süre sonra solan bir yapraktakinden daha fazla bir gerçeklik yaşamıyordu. Bu nedenle kendisini "yaprakların içinde yaşayan" Phyllobius olarak adlandırıyordu; alçakgönüllülük ve gururun o tuhaf karışımı içinde yaşayan Phyllobius.
Onun düsturu bize yaklaşan insanlara, bir gezintide keşfedilen eşine az rastlanır buluntular gibi davranmaktı. Herkesin doğuştan bu dünyanın soylularından sayılması gerektiğini ve her birinin bize en yüce olanı bahşedebileceğini göstermek için insanlara optimatlar* demekten hoşlanıyordu. Onlara mucizenin kapıları diye bakıyor ve yüce yaratıcılar olduklarından hükümdarlık hakları tanıyordu. Gerçekten de, ona yaklaşan herkesin kış uykusundan uyanan bitkiler gibi açıldığını görüyordum. Daha iyi insanlar olmuyorlardı ama daha çok kendileri oldukları muhakkaktı.
*Eski Roma'da yönetici soyundan ya da senato üyesi kişi
