Tanrıya
Ben ölürsem, ne yaparsın Tanrım?
Ben ki senin testin, bir kırılırsam?
İçtiğin içkiyim hem, ya bozulursam?
Ben senin esvabın, işin meşgalen,
bensiz anlamını yitirirsin sen.
Ne evin kalır ben gidince, ne barkın
ne de içten sözcükler seni esenleyen.
Kalır çırılçıplak yorgun ayakların
gidince yumuşacık terlikler; Ben.
Kayar omuzlarından o geniş harmani.
Sıcacık bir yastığa baş koyar gibi
yanağımda onca dinlenmiş bakışların
aranır upuzun, merakla beni -
ve bırakır kendini günbatımıyla
taşların yabanıl, soğuk koynuna.
Tanrım kaygıdayım. Ne yapacaksın?
Rilke