Fatma Nur
@_Tinuviel_
Gül büyütenlere mahsus hevesle..
NFK
عشق لله
شيخي محمود أفندي حضرتلرى قدس سره..
Bu kitap sonunu gözyaşlarıyla bitirdiğim bir kitap oldu.Abdülhamit Hân'ın 'duası' sanki kulaklarımda. Bütün hüznünü ve kırgınlığını kalbimde hissettim.'Abdülhamit Yalnızlığını' bir kez daha anladım.
Yazarında kaleminin etkisiyle sanki onların yaşamında üçüncü bir göz gibiydim. Saim karakteri ile özdeşleşiyor insan, kendini onun yerine koyuyor. Hafif eleştirisel bir yaklaşımla yazılan bir kitap. Bilmediğim kelimeler elbette vardı ama bu kitapta böyle yazılırdı.
Abdülhamit Han'ın tevekkülünü Rabbim herkese nasip etsin. Kul hakkı, millet hakkı konusunda bu kadar ince düşünceli bir ecdâdımız olduğu için çok şanslıyız. Yine kendine yapılanlara değil de milletine yapılanlara karşı çok kırılan ve bunun için hakkını helal etmeyen bir padişah...Ona hâlâ müstebit diyenler bunun hakkını veremezler..
Aynı şeyleri yaşamak korkusu sarıyor insanı, yaşadıkça.Kitaptan bir alıntı 'yaşadığımız günlere bakınca her zaman milletçe imtihanlar geçiriyoruz ancak ne kadar akıllanıyoruz'u düşündürdü.
/"Ben hiçbir şeyi çözemedim ağabey," diye fısıldadım, "ne içimizdeki ne de dışımızdaki savaşlar bitiyor, görmüyor musun? Nasıl bir çağda yaşıyoruz biz böyle İsmail Ağabey? Çok sürmez bu da geçer derken, ülke üzerindeki oyunlara da, muharebelere de hep bir yenisi ve daha zorlusu ekleniyor. İyilikte değil, entrika ve zorbalıkta direnen insanoğluna kendi kanıyla yıkanmak fayda vermiyor."/
Ferdî olarak yapılanlar unutulmalı ancak millet olarak yapılan hiçbirşey unutulmamalıdır. Bu milletimizin inkirâzına yok açar!!
Reklam
Ayet ve hadislerle beraber, kısa kıssalar ile destekleyici öğretici ve aslında farkında olarak ve ya olmayarak dilimizi ne kadar kötü kullanıyoruz, ne kadar zarar veriyoruz ve en kötüsü de verdiğimiz zararın farkında mıyızı düşündürdü. Yalın bir dille çok açık şekilde anlatmış İmam-ı Gazali ve tedavisini de sunmuş. Okuduğunda bir ufak silkeleniyor insan. Ve dönem dönem buna ihtiyacımız var. Şu her şeyin önemsizleştiği ve günaha günah, harama haram gözüyle bakılmadığı günümüzde. Umarım okuyan herkeste tesirini Allahu Teala halk eder.
Öncellikle haddim değildir incelemek. Okurken binbir farklı duyguya büründüğüm, her dizesinde dakikalarca düşündüğüm, zaten yazarına hayran olduğum bir kitap. Hiçbir satırı okuyarak geçilemez. Oku- düşün- oku şeklinde ilerleme kaydedildi. Düşündüm, en çokta ona bunları yazdıran şeyi düşündüm. Ne büyük bir şair. Gerçek bir üstad. Yine ve yeniden hayran oldum.
Araf Suresi. 11.ayet
“Allah (خل جلاله) insana öyle bir şeref verdi ki Melek insana secde ile emredildi.”
Şeytan (عليه اللعنه) Adem (عليه السلام)'a secde etmedi.Allah(جل جلاله)’e insanlığa kıyamete değin düşman olacağını ve o zamana kadar kendisine mühlet vermesini istedi.
Şeytan (عليه اللعنه) Âdem (عليه السلام )’a yaklaşırken ona Allah (جل جلاله )’nün adıyla yemin etti.(S.112) Şüphesiz ki bu yemin her insanın nezdinde kabul bir yemin.
Fâtır Suresi 5. Ayette buyruluyor ki;
“Sakın o şeytan sizi Allah (جل جلاله )’ün adıyla aldatmasın.”
Şeytanın işi şeytanlıktı ve o elbette işini yapacak..
Sadece ‘Peygamber'lik durumu daha geri plandaydı. Daha çok iki insanın yaşanmışlığını anlatır gibiydi. Bu beni rahatsız etti. Okuduğum yaşamın bir peygambere ait olması fikrinden kopmadan okumak isterdim.(Belki bir deformasyondur.)
Ancak Kâbil’in kibrinin ve cesaretinin şeytandan olduğunu, Habil'i katlettikten sonra Şeytan (عليه اللعنه)’nin ortadan kaybolması, aslında büyük veya küçük bir günah farketmeksizin bir günah işlerken şeytana ne kadar izin verirsek yaptığımız işte o kadar destek verdiğini ve bize bunu güzel gösterdiğini gayet güzel anlatmıştı.
Onun suçluluğunda ve bir yandan da hâlâ kendini haklı görüşünde insan kendini onun yerine koyabiliyor.
Adem (عليه السلام) ve Havva Annemiz hakkında kaynak olmaksızın fikir edinmek için okunabilir bir kitap. Bana fikir kattığı yerlerde oldu. Bir önceki paragraf gibi. Ama benim gibi okuduğunda illa kaynak arayanlar için farklı kitaplar tercih edilmeli.
