Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu, derken saniye…
İlk düşünce, beni yokluk ısırdı;
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun!
İnsanoğlu kendi varından yoksun…
Gelsin beni yokluk akrebi soksun!
Bir zehir ki, hayat özü faniye…
Necip Fazıl Kısakürek
Entellektüel, gûya münevver geçinen zümrenin ahlak derecesi ne güzel belli olmuştur! Bizim bugün tek ümidimiz halktır. Küflenmiş, üstü küflenmiş bir maden gibi, münevver geçinenlerin pisliği ve kendi temizliğiyle meydana çıkan halk... Anlayan, bilen, gören bütün bilmeceleri çözen ve her güvene lâyık olan odur; Anadolu halkı...