"Kendi kendimize hergün şöyle demeliyiz..." diye haykırdım; senin dostlarına karşı görevin, onların neşesini kaçırmamak, onların mutluluğuna ortak olup onları daha mutlu kılmaktır. Onların ruhu coşkun bir sevinç içinde kıvranırken, derin bir acı ile inlerken, yüreklerine bir damla su serpebiliyormusun?
Evet, dostum, kuşkusuz hakılsın sen. Eğer insanlar sürekli geçmişteki acıları canlandırmak uğruna bu denli çaba harcayacaklarına, (neden böyle olduklarını Tanrı bilir) hallerinden memnun olsalar, kayıtsız bir şimdiye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.