“Dünya, yoksulluğun içinden geçen ama umudu elinden bırakmayan insanların omuzlarında durur.”
Yaşar Kemal bu romanında, Çukurova’nın sıcağında ekmek kavgasına tutunan insanların hikâyesini anlatıyor. İşsizlik, çaresizlik ve dağılmış hayatların arasında bir nar ağacı gibi dimdik duran umut…
Dil her zamanki gibi güçlü, betimlemeler canlı; ama asıl etkileyen şey, insanın onurunu ve direncini hissettirmesi. Bu roman bir olaydan çok bir ruh hâli anlatıyor: Yoksulluk geçer, umut kalır.
Kısacası; hüyükteki nar ağacı, yalnızca bir ağaç değil tutunmanın, beklemenin ve vazgeçmemenin simgesi.