Yasemin

Ama yaşadığı gerçekler uykusunda bile kaçamayacağı kadar tazaydiler.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Reklam
Ben, yalnızlığı istemekle suçlanıp yalnızlığa mahkum edildim.
Yalnızlık, hafızayı zayıflatıyordu. Elbette! Kimseyle konuşmuyordum ki.
Bizde unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, ağlamamış gibi…
“...göğsüne vurarak kalbine seslendi, dayan kalbim, bir zamanlar daha büyük kötülüklere dayanmıştın...”
Sayfa 143·Kitabı okudu